Hayatın pestilini çıkartasım var

    Mutsuzum. Mesela 32 dişimi göstermek gelmiyor içimden. Ya da gelenleri hoş geldiniz diye ağırlamak, nasılsın demek de gelmiyor. Biliyorum ki nasılsın dersem sen nasılsın diyecekler. Ve ben boğazımda savaşan kelimeleri tüketemeyeceğim onlara.

     Hem anlatsam ne olcak sanki. Kuyruğundan yakaladığım mutsuzluğumu ucu dokunan herkese mi yayacağım?

     Mutsuzum işte şuan. Yarın belki geçecek belki de hiç geçmeyecek. Umurum da bile değil gibi aslında. Gelemiyorum işte bazı şeylere. Bunalıyorum sıkılıyorum yersiz kıskançlıklardan. Gelme hayat bence üstüme. Yada sen buyur gel ben gideyim. Olmuyor böyle.

Kişisel blog- Annesinin Prensesi 🌈