Bazen kafama takılan hiçbirşey yokmuş gibi geliyor bazılarına. Yokmuş derken bomboş bir beyinle ömrümü bitiriyorum sanmayın. Yada gamsızlıktan dolayı bir köşeye itilmiş değil dertlerim. Sadece kaybetmişim bazı değerleri hayatımda. Yada unutmuşum unuttuklarımı hatırlamamam gerektiğini. O uzaktan baktığımız uzay gibi boşluktayım sanki. Elimi uzatsam asılı duran yıldızlardan başka kimsem yok. Bir o kadar kalabalık evrenim. Ama derdimi anlayan, anlasa da ellerinden gelen şeyler de yok.
